Strona główna OIL

   


 
Płk prof. dr hab. n. med. Aleksander Badowski - wspomnienie

Płk prof. dr hab. n. med. Aleksander Badowski
5.06.1936 r. - 28.04.2015 r.

Urodził się 5 czerwca 1936 r. w Krużlowej Niżnej w Nowosądeckim. Ojciec rolnik (1.2 ha) i cieśla, mama zajmowała się prowadzeniem domu i wychowaniem czwórki dzieci (2 synów i 2 córki). Cała czwórka otrzymała wykształcenie i usamodzielniła się. Alek po skończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Nowym Sączu wybierał się na archeologię. Warunki materialne zadecydowały o wyborze Fakultetu Wojskowo-Medycznego w Łodzi. Podchorąży otrzymywał pełne uposażenie (zakwaterowanie, ubiór i wyżywienie), 80 złotych żołdu i paczkę "Sportów".
I tak w roku 1954, podchorąży Badowski rozpoczął karierę wojskową. Podchorążym i studentem był pilnym, ale także miał czas na grę w szachy, brydża i samotne spacery. Dowcipny, lubił kolegom sprawiać różne psikusy. W roku 1961 po odbyciu stażu uzyskał dyplom lekarza i został skierowany do Jednostki Lotniczej w Powidzu. Pełnił obowiązki Starszego Lekarza Pułku w Lotnictwie Operacyjnym i Szefa Służby Wysokościowej i Ratownictwa Wysokościowego (1962-1964). W tym czasie nie tylko sprawował opiekę nad skoczkami, ale także sam wykonywał skoki ze spadochronem uzyskując odznakę skoczka spadochronowego z której był dumny i nosił ją w klapie munduru. W roku 1964 przeniesiony w stan słuchaczy Instytutu Doskonalenia i Specjalizacji Kadr Lekarskich WAM i rozpoczął specjalizację z chirurgii ogólnej pod kierunkiem profesora Władysława Zagórskiego. W I Klinice Chirurgii Ogólnej Szpitala MON w Warszawie przy ulicy koszykowej przeszedł kolejne stanowiska od asystenta do adiunkta. Uzyskał I stopień specjalizacji z chirurgii ogólnej w roku 1969, II stopień w roku 1974, a stopień doktora nauk medycznych w roku 1974. Po przeniesieniu Kliniki na ulicę Szaserów w roku 1973 pracował pod kierunkiem profesora Tadeusza Orłowskiego. W roku 1987 przeniesiony do Kliniki Chirurgii Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej, początkowo jako adiunkt a następnie Kierownik Kliniki. W roku 1996 przeszedł na emeryturę utrzymując kontakt z Instytutem uczestnicząc w pracach Rady Naukowej WIML. Stopień doktora habilitowanego nauk medycznych uzyskał w roku 1988 za pracę na temat przeszczepiania śledziony, a tytuł profesora otrzymał z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy w roku 1994.
Zainteresowania naukowe profesora Badowskiego były rozległe, obejmowały wiele zagadnień chirurgii i nauk pokrewnych. Zajmował się chorobą zrostową, zastosowaniem lasera CO2 w chirurgii, leczeniem ran, zastosowaniem hyperbarii w różnych stanach patologicznych, patofizjologią i leczeniem wstrząsu pourazowego i krwotocznego, wpływu usunięcia śledziony na organizm i próby przeszczepiania śledziony i wieloma innymi zagadnieniami ważnymi dla współczesnej chirurgii. Wyniki tych badań opublikował w ponad 350 artykułach w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym oraz ponad 150 referatach wygłoszonych na zjazdach w kraju i za granicą.
Płk prof. Aleksander Badowski pełnił szereg funkcji: Główny Chirurg Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej Kraju (1992-1996), członek Rady Naukowej WIML, członek Kolegium Redakcyjnego "Polski Przegląd Medycyny Lotniczej". Był aktywnym członkiem wielu Towarzystw Naukowych w kraju i za granicą m. in.: Towarzystwa Chirurgów Polskich, Polskiego Towarzystwa Chirurgii Onkologicznej, Polskiego Towarzystwa Leczenia Oparzeń, Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Polskiego Towarzystwa Stanów Nagłych i Katastrof, Krakowskiego Stowarzyszenia im. L. Rydygiera, European Society for Surgical Research, European Association for Endoscopic Surgery i wielu innych.
Za działalność naukową i organizacyjną był wyróżniony wieloma nagrodami i medalami m. in.: Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego I st. (1986), Ministra Obrony Narodowej I st. (1978 i 1980), wielokrotnie Nagrodami Rektora WAM i Komendanta CKP WAM. Złotą Odznaką i Tytułem "Honorowy Pilot Wojsk Obrony Powietrznej Kraju", nominacją i wpisem do "Złotej Księgi Polskiej Medycyny 2002", Krzyżem Kawalerskim OOP i wieloma innymi wyróżnieniami i odznaczeniami. Sprawował opiekę medyczną nad "Sybirakami" - odznaczony Odznaką Honorową Sybiraka. Pomagał młodzieży w Krużlowej. Zainteresowania pozamedyczne to szeroko rozumiana kultura fizyczna. Przez wiele lat uprawiał ćwiczenia siłowe w klubie Herkules, był lekarzem i sędzią. W wolnych chwilach literatura science fiction, astronautyka, antropogeneza w aspekcie cywilizacyjnym i kulturowym, gwara i sztuka ludowa Sądecczyzny.
Profesor Badowski, dla kolegów Alik albo po prostu Góral to wspaniały lekarz chirurg nie szczędzący czasu dla chorych, wybitny naukowiec o czym świadczy Jego dorobek naukowy. Alik to przede wszystkim kolega służący radą i pomocą zarówno młodym jak i doświadczonym chirurgom zarówno na niwie koleżeńskiej, zawodowej jak i naukowej. Odszedł w dniu 28.04.2015 roku. Aliku pozostaniesz w naszej i chorych wdzięcznej pamięci. Odpoczywaj w spokoju.

Edward STANOWSKI
I sza drużyna, I szy pluton, I szy Kurs WAM 1954-1961



"Skalpel" 2015/04 (lipiec-sierpień) - pismo Wojskowej Izby Lekarskiej w Warszawie.
Wydawca: Wojskowa Izba Lekarska w Warszawie.
Dla członków izby lekarskiej bezpłatnie.

Wstecz  
W górę ekranu  
Copyright (c) 2004