Strona główna OIL

   


 
Z wizytą w Afganistanie

Na przełomie listopada i grudnia 2014 r. w Bagram miała miejsce wizyta przedstawicieli Wojskowego Instytutu Medycznego oraz Wojskowej Izby Lekarskiej. Uczestniczyli w niej, oprócz niżej podpisanego, płk dr n. med. Grzegorz Kade - Zastępca Komendanta CSK MON WIM, jednocześnie rzecznik prasowy Instytutu oraz ppłk lek. Marcin Wojtkowski - Szef Wydziału Organizacji Dydaktyki Centrum Kształcenia Podyplomowego WIM, który jako ortopeda 3-krotnie uczestniczył w misji afgańskiej.
Podczas pobytu w Afganistanie mieliśmy okazję zapoznać się ze strukturą organizacją i warunkami pracy Służby Zdrowia XV Zmiany PKW. Odpowiednio do wielkości naszego kontyngentu, Zespół Zabezpieczenia Medycznego (ZZM) liczył etatowo 10 osób - w tym 3 lekarzy i 7 reprezentantów pozostałego personelu (pielęgniarki/pielęgniarze, ratownicy medyczni, personel pomocniczy). Na przełomie listopada i grudnia w Bagram przebywali trzej lekarze wojskowi: mjr lek. Adam Paszkowski - Szef ZZM - jednocześnie Szef Służby Zdrowia XV Zmiany PKW, mjr lek. Marek Śmiałek - oficer National Suport Element (NSE) oraz ppor. lek. Agnieszka Grabińska - do niedawna stażystka WIM, obecnie pełniąca na co dzień służbę w Powietrznej Jednostce Ewakuacji Medycznej i odbywająca specjalizację z urologii w Klinice Urologii Ogólnej, Czynnościowej i Onkologicznej WIM. W ocenie Szefa ZZM skład Zespołu podczas XV Zmiany był adekwatny do realizowanych zadań na 1 poziomie zabezpieczenia medycznego. Co również istotne, zgodnie ze standardami NATO oraz dobrymi praktycznymi wzorcami w tym zakresie, Szef Służby Zdrowia podlegał bezpośrednio Dowódcy PKW. Fakt ten wpływał niewątpliwie na sprawne funkcjonowanie służby zdrowia, bez zbędnego "pośrednictwa" struktur logistycznych.
Warte podkreślenia jest bardzo dobre wyposażenie w sprzęt, leki i materiały medyczne naszej placówki medycznej. Bez propagandowej przesady można stwierdzić, że tak zaopatrzonej "jedynki" mogłoby nam pozazdrościć niejedno państwo sojusznicze. Oprócz "standardowych" porad medycznych i podstawowej diagnostyki wykonywane są tam zabiegi w ramach "małej chirurgii", a w razie potrzeby również badania usg. Obecny Szef ZZM potrafi dobrze posługiwać się ultrasonografem, dobrze więc byłoby, aby jego następcy także posiadali stosowne przeszkolenie umożliwiające właściwe korzystanie ze "słuchawek XXI wieku". W razie potrzeby - w sytuacji strat masowych (MASCAL) nasza placówka jako dyslokowana w bliskiej odległości od amerykańskiego szpitala polowego 3 poziomu może wesprzeć jego działania. Obok zadań typowo "profilaktyczno-leczniczych" ZZM organizuje szkolenia dla żołnierzy PKW - min. w zakresie pierwszej pomocy. Jedno z nich, prowadzone z dużym zaangażowaniem przez kol. Grabińską mieliśmy okazję obserwować.
No właśnie, kwestie dotyczące szkolenia, kształcenia i doskonalenia zawodowego były dominującym tematem rozmów z Kolegami z PKW. Rekapitulując treść tych dyskusji można stwierdzić, że:
  • aktualne rozwiązania prawne dotyczące specjalizacji lekarzy MON są postrzegane jako znaczący postęp i przyczyniają się do poprawy dostępności tej podstawowej formy kształcenia podyplomowego (warto w tym miejscu przypomnieć, że zarówno WIL jak i WIM w bardzo dużym stopniu przyczyniły się do wprowadzenia tych regulacji);
  • dostrzega się potrzebę wprowadzenia wystandaryzowanych szkoleń w zakresie medycyny pola walki dla wszystkich lekarzy wojskowych - w tym kontekście niezwykle istotne jest zakończenie przeciągających się prac legislacyjnych i wydanie rozporządzenia MON dotyczącego tzw. programów uzupełniających do specjalizacji;
  • oprócz wspomnianych szkoleń o zunifikowanych programach, należy organizować kursy dostosowane do potrzeb poszczególnych misji ("mission tailored") - m.in. dotyczące zagrożeń epidemiologicznych (takie szkolenia były już organizowane na potrzeby misji afgańskiej, niestety na zasadzie "ad hoc", zatem nie wszyscy członkowie personelu medycznego mieli okazję w nich uczestniczyć);
  • nadal nierozwiązanym problemem pozostają tzw. ścieżki awansu i rozwoju zawodowego kadr wojskowej służby zdrowia.
Odrębnym zagadnieniem pozostają kwestie dotyczące uregulowania wykonywania zawodu przez ratowników medycznych będących żołnierzami oraz zapewnienie im możliwości ciągłego utrzymywania i podwyższania kwalifikacji zawodowych - m.in. poprzez lepszą dostępność do kursów doskonalących i seminariów, jako form szkolenia umożliwiających uzyskanie obowiązkowych punktów edukacyjnych. Nasi ratownicy medyczni bardzo liczą na wsparcie WIL w rozwiązaniu tych problemów.
Miłym akcentem wizyty było wręczenie Szefowi ZZM w imieniu Prezesa i Rady Lekarskiej WIL podręcznika "Intensywna terapia dorosłych" pod redakcją p. prof. Zbigniewa Rybickiego. Książkę przekazał nam przed wyjazdem przedstawiciel Wydawcy. W czasie pobytu w Bagram odwiedziliśmy też wspomniany wcześniej amerykański szpital polowy. Jest to z prawdziwego zdarzenia jednostka 3 poziomu zabezpieczenia medycznego posiadająca szerokie zdolności kliniczne, w szczególności w zakresie chirurgii, ortopedii i traumatologii, neurochirurgii, okulistyki, intensywnej terapii, chorób wewnętrznych i kardiologii. Ppłk dr Mary L. Guye - Zastępca Komendanta Szpitala ds. lecznictwa zapoznała nas z możliwościami i wyposażeniem placówki, która w ciągu ostatnich lat przyjęła kilkanaście tysięcy poszkodowanych.
Misja PKW w obecnej formie dobiega końca, a z chwilą ukazania się tego artykułu przejdzie już do historii. Nowa misja w ramach "Resolute Support" będzie miała inny charakter i skład osobowy, z czego wynika też zmniejszenie struktury medycznej, składającej się w "nowym rozdaniu" z 1 lekarza, 1 ratownika medycznego i być może (o co trwają starania) 1 pielęgniarki. Nie znaczy to bynajmniej, że wyszkolenie osób zapewniających zabezpieczenie medyczne misji można traktować jako "niski priorytet". Przeciwnie, przy tak niewielkiej strukturze, właściwe przygotowanie kadr medycznych powinno mieć pierwszorzędne znaczenia.

tekst i foto:
Stefan ANTOSIEWICZ

"Skalpel" 2015/02 (marzec-kwiecień) - pismo Wojskowej Izby Lekarskiej w Warszawie.
Wydawca: Wojskowa Izba Lekarska w Warszawie.
Dla członków izby lekarskiej bezpłatnie.

Wstecz  
W górę ekranu  
Copyright (c) 2004-2020