Ochrona przed zwolnieniem z pracy bądź zmianą warunków zatrudnienia przysługuje tylko Okręgowemu Rzecznikowi Odpowiedzialności Zawodowej; przywilejów tych nie mają jego zastępcy - stwierdził Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w lipcu br., rozpatrując sprawę lekarza pediatry Zofii L. Więcej...

Hulaj dusza, piekła nie ma?
Lekarz wynosi dokumentację z zakładu opieki zdrowotnej
Patrząc wyłącznie na fakty, wypadałoby uznać, że opisana poniżej sprawa należy do rzędu prostych (opis stanu faktycznego mieści się na jednej stronie), błahych (nikt nie stracił życia, zdrowia ani nawet pieniędzy) i niewartych zainteresowania. Jednak postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej proste już nie było: zbiorowym wysiłkiem czterech składów orzekających1, Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, obwinionej i jej obrońcy udało się wszystko skutecznie zawikłać. Przypadek nie był też błahy, bo ujawnił kilka bardzo poważnych "prawniczych" problemów. Więcej...

Odpowiedzialność zawodowo-deontologiczna lekarzy polskich wykonujących zawód na obszarze państw członkowskich UE - aspekty materialne i procesowe - cz. I

1. Po podpisaniu przez Polskę w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r. Traktatu o przystąpieniu do Unii Europejskiej, w wyniku czego od dnia 1 maja 2004 r. Polska stała się pełnoprawnym członkiem Unii, wytworzyła się nowa sytuacja prawna. Na mocy art. 2 i 3 Traktatu Polska jest prawnie związana postanowieniami traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje UE, w szczególności przepisami tzw. dorobku Schengen (tzw. Protokół Schengen). Oznacza to, iż do naszego wewnętrznego porządku prawnego inkorporowane zostało tzw. prawo europejskie. Jednym z najważniejszych elementów dorobku prawa unijnego jest "zniesienie pomiędzy państwami członkowskimi przeszkód w swobodnym przepływie osób, towarów, usług i kapitału" (patrz: art. 3 Traktatu Wspólnot Europejskich - tzw. Traktat Rzymski - w szczególności, jeśli idzie o swobodny przepływ osób i usług jego Tytuł III
i jego art. 48, 52, 57, 59, 60). Więcej...

Przedawnienie w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy - cz. II
Skład zwykły Sądu Najwyższego, postanowieniem z dnia 15 listo pada 1991 r. przekazał do rozpoznania przez Sąd Najwyższy w składzie powiększonym zagadnienie prawne wymagające zasadniczej wykładni ustawy, pozostające w niejakim związku z prowadzonymi tutaj rozważaniami, a wyrażone w następującym pytaniu:
"Jaka powinna być formuła orzeczenia, wydawanego w wypadku rozpoznania rewizji nadzwyczajnej, wniesionej na niekorzyść oskarżonego, w sytuacji, gdy sąd stwierdza zasadność podniesionego zarzutu, a w momencie orzekania zachodzi ujemna przesłanka procesowa z art. 11 pkt 6 k.p.k.?". Więcej...

Przedawnienie w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej lekarzy - cz. I
Lektura przepisów ustawy z dn. 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich skłania do poddania bliższej analizie regulacji dotyczących przedawnienia, a wyrażonych w art. 51 powołanej ustawy. Sposób ujęcia redakcyjnego tegoż bowiem artykułu rodzić może poważne wątpliwości oraz zastrzeżenia. W ustępie pierwszym stanowi on mianowicie, że nie można wszcząć postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej, jeżeli od chwili popełnienia czynu upłynęły 3 lata. Ustęp drugi zastrzega, że jeżeli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie odpowiedzialności zawodowej następuje nie wcześniej niż przedawnienie karne. Według przepisu wynikającego z kolei z ustępu trzeciego, bieg przedawnienia przerywa każda czynność rzecznika. Regulacja wyrażona w ustępie czwartym rozstrzyga wreszcie, że karalność przewinienia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło pięć lat. Więcej...

1. Zaniedbanie polegające na pozostawieniu po operacji w zaszytej ranie ciała obcego stanowi niedopełnienie ze strony chirurga zachowania należytej staranności.
2. Szpital ponosi odpowiedzialność za cierpienia pacjenta na skutek zakażenia spowodowanego zawinionym pozostawieniem gazika w stawie łokciowym, przeprowadzenia powtórnej operacji i za wydłużenie procesu leczenia.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie - - I Wydział Cywilny z 16 grudnia 2003 r., I ACa 573/03 Więcej...

Kilka refleksji wokół problematyki zadośćuczynienia pieniężnego z tytułu szkody wyrządzonej pacjentom

Problematyka naprawienia krzywdy niemajątkowej jest dobrze rozpoznana na gruncie klasycznej cywilistyki, wydaje się natomiast mniej znana na gruncie prawa medycznego, zwłaszcza w odniesieniu do rozwiązań, które stosunkowo niedawno zostały wprowadzone przez ustawodawstwo medyczne.
Zadośćuczynienie pieniężne jest to forma kompensacji majątkowej z tytułu naruszenia dóbr i interesów niemajątkowych pokrzywdzonego (krzywda niemajątkowa). Współwystępuje, chociaż nie jest to warunek konieczny, z odszkodowaniem należnym z tytułu wyrządzonej szkody majątkowej (np. w kontekście medycznym w związku z utratą możliwości zarobkowych, z poniesieniem określonych kosztów leczenia, z koniecznością zrekompensowania na przyszłość utraconych zarobków etc.). Więcej...