 |
Zgoda wprost czy zgoda domniemana |  |  |
 |
Minister zdrowia prof. Zbigniew Religa
|
Jest to sprawa etyki. Zdaję sobie sprawę, że kwestie pragmatyczne mogą przemawiać za tzw. zgodą domniemaną, natomiast przeszczepianie narządów, pobieranie narządów od dawców zmarłych jest materią tak wrażliwą, że wymaga w pełni świadomej i jednoznacznej decyzji. W moim przekonaniu, w zgodzie domniemanej jest odrobina fałszu i z tym się nie zgadzam. |
Prof. Leszek Kubicki, prawnik, redaktor naczelny "Państwa i Prawa"
Jestem przeciwnikiem zmiany obecnie obowiązującej ustawy transplantacyjnej. Rezygnacja z Krajowego Rejestru Sprzeciwów wpłynęłaby w sposób stanowczy na zmniejszenie liczby zabiegów transplantacyjnych w Polsce. Ten system obowiązuje w większości państw, w których wydano ustawy transplantacyjne.Kraje, które wprowadziły tzw. zasadę zgody wprost, tzn. rejestrację zgód, zastanawiają się, czy nie powrócić do dawnych rozwiązań. |
|
Prof. Wojciech Rowiński, transplantolog Uważam, że przyjęty w obowiązującej ustawie transplantacyjnej przepis, mówiący o możliwości pobrania narządu od zmarłego w przypadku, gdy człowiek nie zarejestrował swojego sprzeciwu, jest dobry. Zwłaszcza że zawsze rozmawiamy z rodziną - niezależnie od tego, czy człowiek za życia nie wyraził sprzeciwu, i zawsze szanujemy jej wolę. Argumenty za wprowadzeniem zgody wprost mówiące, iż to rozwiązania uczyni sytuację bardziej przejrzystszą, nie są w pełni dla mnie czytelne, ponieważ nawet jeśli człowiek umrze, mając przy sobie kartę dawcy, rodzina może zaprotestować. A zatem wprowadzenie "zgody wprost" w niczym obecnej sytuacji nie zmieni na lepsze, a wręcz przeciwnie - jeszcze bardziej zmniejszy liczbę pobrań. Z etycznego punktu widzenia koncepcja zarejestrowanego sprzeciwu, tzw. zgody domniemanej, przy zachowaniu rozmowy z rodziną jest w moim przekonaniu najlepszym rozwiązaniem. |
|
Dr Krystyna Cerańska, anestezjolog Minister zdrowia zapowiedział projekt zmiany zasad pobierania narządów - wprowadzenie "zarejestrowanej zgody". W moim przekonaniu, nie zwiększy to liczby przeszczepów, przede wszystkim dlatego, że jako społeczeństwo nie lubimy się wypowiadać w zasadniczych sprawach. My nawet dowodów osobistych nie zmieniamy o czasie, a co dopiero - zgoda na bycie dawcą narządów. Nie chcemy podejmować decyzji także dlatego, że nie jesteśmy wyedukowani - nie wiemy, że to jest jedna z metod leczenia, że jest to procedura, która kilku osobom może uratować życie. Przez wszystkie lata mojej pracy nie spotkałam się ze sprzeciwem zgłoszonym do rejestru - a zawsze to sprawdzamy. Natomiast wielokrotnie spotkałam się z niewyrażeniem przez rodzinę zmarłego zgody na pobranie narządów, wynikającym z nieprzygotowania na decyzję. Taka rozmowa odbywa się w najcięższym dla rodziny czasie - w szoku i trudno oczekiwać, że będzie zawsze pozytywna. Wielokrotnie musiałam taką rozmowę przeprowadzić. Dla lekarza prowadzącego chorego jest to niezwykle trudna sytuacja - leczy pacjenta i jednocześnie, zdając sobie sprawę z jego stanu, musi zapytać rodzinę, czy zgodzi się, by wkrótce stał się dawcą narządów. Spytano mnie kiedyś: - Czy pani leczy, czy pani przygotowuje dawców? Jest to straszne obciążenie psychiczne. |