 |
Niech żyje bal... |  |  |  |
 |
Życie, kochanie, trwa tyle, co taniec - pisała w jednej z piękniejszych piosenek poetka Agnieszka Osiecka.
A dalej przestrzegała: - Miasta nieczułe mijajcie jak porty, bo życie, bo życie to bal
W tym roku "miastem nieczułym" okazała się Warszawa, bo po raz pierwszy od blisko 30 lat Polskie Towarzystwo Lekarskie musiało zrezygnować z organizacji balu lekarzy. Było 27 znakomitych balów - najbardziej huczne gromadziły ponad 700 osób, przybywających z Łodzi, Poznania, Szczecina, a nawet z Austrii, Niemiec i USA. Dlaczego w tym roku bal się nie odbył? Wyjaśniam: chętnych do "integrowania się" w karnawałowym tańcu było niewielu. Okazało się, że potencjalnych balowiczów było ok. stu. To za mało, by zapewnić dobry bal (zawsze musiał być znakomity: dwie orkiestry, piękna oprawa, znakomite gwiazdy estrady) i by ceny biletów nie były brane z Wydziału Astronomii UW. Szkoda Bale lekarzy były okazją do integracji medyków, do spotkań po latach, do długich nocnych dyskusji.
Nie balując u siebie, uciekłem jak sójka za morze, a raczej za ocean, przyjmując zaproszenie prezesa Związku Lekarzy Polskich (Polish-American Medical Society) w Chicago, dr. Bronisława Orawca. Ten znakomity lekarz, pochodzący z Poronina, z niezwykłą energią i talentem kieruje 500-osobowym Związkiem Lekarzy Polskich, który w roku 2006 obchodził 60-lecie działalności.
Po balu prasa polonijna donosiła: Już po raz 57. chicagowscy lekarze polskiego pochodzenia zrzeszeni w Związku Lekarzy Polskich świętowali karnawał, gromadząc się na dorocznym Balu Lekarzy - spotkaniu o wieloletniej tradycji, które co roku przyciąga nowe twarze i zasila jego uczestników energią dobrej zabawy. Impreza odbyła się 10 lutego br. w dystyngowanej sali bankietowej "The Gold Coast Room" słynnego ze stylowej elegancji Hotelu Drake w śródmieściu Chicago. Honorowym gościem balu był prof. dr hab. med. Jerzy Woy-Wojciechowski, prezes Polskiego Towarzystwa Lekarskiego, a gwiazdą wieczoru - znany piosenkarz Zbigniew Wodecki. W balu uczestniczyło ponad 300 gości, wśród których znaleźli się członkowie i sympatycy ZLP, przedstawiciele organizacji współpracujących ze związkiem oraz reprezentanci firm i Korpusu Dyplomatycznego Polski.
( ) Prof. Wojciechowski uhonorował ZLP medalem i dyplomem "Bene Meritus" od Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Lekarskiego ( ), a dr. B. Orawcowi został przyznany Dyplom Uznania "za wieloletnią, tak aktywną i pełną oddania pracę lekarską, za integrowanie środowiska polskich lekarzy w USA, szerzenie wiedzy medycznej i etyki oraz za współpracę z PTL". ( ) Podobnie, jak bale organizowane przez PTL, i ten "chicagowski" miał charakter charytatywny - uzyskane pieniądze będą przeznaczone na pomoc w kształceniu w USA młodych lekarzy z kraju.
Jak co roku - wręczono także puchary dla najlepszych sportowców wśród polonijnych lekarzy, którzy uczestniczyli w rozgrywkach tenisowych czy konkurencjach narciarskich organizowanych za sprawą niezawodnego górala-medyka dr. Orawca.
Bal się skończył. Czas było wracać do kraju, w którym nad medycyną - jak donosiła telewizja - zbierały się czarne chmury. "Widziałem w TV Polonia, jak tam jakiegoś lekarza wyprowadzano w kajdankach. Nawet jeżeli to przestępca, to takie nagłaśnianie szkodzi polskiej medycynie" - dziwił się stary, polski konsyliarz z Chicago.
Skończył się karnawał. W kraju zaczął się "kar nawał".
Jerzy WOY-WOJCIECHOWSKI