Strona główna Meritum


Aktualny numer
Przegląd numerów Meritum
Przegląd tematyczny
Prawo (uchwały, apele)
Praca dla lekarzy
Komunikaty KPOIL
Z żałobnej karty
Szukaj w Meritum
Redakcja Magazynu Meritum


   

Strona istnieje od 1 stycznia 2002r.
Odwiedzana licznik razy.


    *** GRUDZIĄDZ   ***   TORUŃ   *** WŁOCŁAWEK  ***
Wspominamy

Dr Jerzy Janusz Hauslinger
(1934 - 2011)


      Urodził się 11 października 1934 r. w Zamościu w rodzinie inteligenckiej. Ojciec Jan Hauslinger lekarz okulista, zawodowy oficer W.P., matka Helena z domu Siczyńska. Wczesne dzieciństwo i młodzieńcze lata spędził w Zamościu w rodzinnym gronie w towarzystwie młodszej siostry Krystyny. Naukę rozpoczął w czasie okupacji niemieckiej w systemie tajnego nauczania. Warunki okupacyjne zmusiły rodziców do zmiany miejsca zamieszkania i wraz z dziećmi zamieszkali początkowo w Lublinie, następnie przeprowadzili się do Tarnowa. Po zakończeniu działań wojennych ojciec ponownie został wcielony w szeregi W.P. jako żołnierz zawodowy. Służbę pełnił jako lekarz na różnych etatach i w wielu miejscowościach. Ostatecznie zamieszkał z całą rodziną w Bydgoszczy. Wkrótce rodzina powiększyła się, bowiem w 1950 r. urodził się brat Grzegorz, który w dojrzałym wieku został także lekarzem.
      Młody Jerzy w Bydgoszczy ukończył szkołę podstawową i średnią zakończoną świadectwem dojrzałości. Na wybór studiów istotne znaczenie miał ojciec, który zaszczepił w synach powołanie do zawodu lekarza. Jerzy rozpoczął studia w Gdańskiej Akademii Medycznej, które ukończył po odbyciu obowiązkowych staży klinicznych 7 maja 1961 r. Będąc studentem w 1957 r. wszedł w związek małżeński z lekarzem Gabrielą Janowską (okulistką). W 1958 r. urodziła się im córka Elżbieta.
      Pracę zawodową dr Jerzy Hauslinger rozpoczął rocznym stażem podyplomowym od 15 czerwca 1961r. do 14 lipca 1962 r. Po odbyciu stażu 16 lipca 1962 r. zatrudnił się w Szpitalu Ogólnym Nr 1 im. A. Jurasza w Bydgoszczy na stanowisku mł. asystenta w oddziale chorób wewnętrznych, dodatkowo pracował na stanowisku lekarza zakładowego PKS w Bydgoszczy do1964 r. Pracując w instytucjach cywilnych, mając za wzór ojca oficera-lekarza, dążył jednak do zrealizowania swojego pragnienia pracy w siłach zbrojnych W.P. 26 października 1964 r. został powołany do wojska i otrzymał przydział na stanowisko st. asystenta kardiologicznego oddziału leczniczego w Wojskowym Szpitalu Uzdrowiskowym w Ciechocinku. Wkrótce zamieszkał z rodziną w Ciechocinku. Dodatkowo zatrudnił się w Powiatowej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Aleksandrowie Kujawskim, gdzie pracował do 1968 r. Należy pamiętać, że były to lata PRL-u i stosunki interpersonalne w instytucji wojskowej często kolidowały z postawami obywatelskimi oficerów, co prowadziło do konfliktów służbowych. Odczuł to osobiście dotkliwie dr Jerzy Hauslinger i z tego powodu na własną prośbę odszedł z wojska w stopniu kapitana18 sierpnia 1973 r. po 9 latach służby.
      Po odejściu z wojska, już po dwóch dniach zatrudnił się na stanowisku zastępcy dyrektora ds. lecznictwa w sanatorium uzdrowiskowym Związku Zawodowego Pracowników Państwowych i Społecznych. W tym sanatorium pełnił także funkcję ordynatora oddziału leczniczego i pracował od 20 sierpnia 1973 r. do 30 listopada 1978 r. Dodatkowo podjął pracę na stanowisku naczelnego lekarza w Sanatorium Uzdrowiskowym "Ruch". W międzyczasie w ramach bezpłatnego urlopu zatrudnił się w Polskich Liniach Oceanicznych i pływał na liniach dalekowschodnich jako lekarz okrętowy na m/s "Puławy".
      Pod koniec 1978 r. zakończył zawodową pracę w Ciechocinku i przeniósł się z rodziną do Torunia. Od 1 grudnia 1978 r. pracował w Zespole Opieki Zdrowotnej im. M. Kopernika w Toruniu w Poradni Rejonowej przy ul. Rakowicza. Od 24 lipca 1979 r. został kierownikiem mikrorejonu leczniczego i kierował Przychodnią Rejonową nr 4 przy ul. Lubickiej i Przychodnią Rejonową Rubinkowo, ze szczególnym zainteresowaniem działem specjalistycznym. Funkcję tę pełnił do 31 marca 1983 r. Następnie podjął pracę w Obwodzie Lecznictwa Kolejowego w Toruniu, w którym pracował od 1 kwietnia 1983 r. do 30 kwietnia 1996 r. Początkowo został zatrudniony jako lekarz internista w Zakładowej Przychodni Lekarskiej Toruń - Kluczyki, a od 3 listopada 1986 r. do 30 kwietnia 1996 pełnił obowiązki Kierownika Przychodni PKP Toruń - Wschodni. W 62 r. życia przeszedł na wcześniejszą emeryturę na podstawie decyzji PZU z dnia 1 maja 1996 r. Niezależnie od pracy zawodowej w instytucjach państwowej służby zdrowia, prowadził indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską od 1988 r. do końca życia.
      Dr Jerzy Hauslinger w swoim życiu doznał dwukrotnie tragedii życiowej z powodu utraty córki i żony. W 1991r. córka Elżbieta - lekarz, zginęła w tragicznych okolicznościach w Republice Południowej Afryki i prochy Jej zostały pochowane w rodzinnym grobie w Bydgoszczy. 9 kwietnia 2009 r. po krótkiej chorobie zmarła żona i prochy Jej także zostały złożone w rodzinnym grobie.
      Dr Jerzy Hauslinger wiele czasu poświęcał na samokształcenie i naukę w ramach specjalizacji. Specjalizował się w chorobach wewnętrznych ze szczególnym zainteresowaniem chorób układu krążenia. 4 listopada 1966 zdał egzamin na I stopień specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych z wynikiem bardzo dobrym, za II stopień w dniu 27 maja 1971 r. z wynikiem bardzo dobrym z wyróżnieniem, otrzymał nagrodę pieniężną z zakładu pracy. Z racji pełnienia funkcji administracyjnych w instytucjach służby zdrowia zdał także egzamin specjalizacyjny 9.12.1997 r. z zakresu medycyny społecznej. Wiedza, jaką posiadał, pozwalała w sposób odpowiedzialny wykonywać tak przez Niego ceniony zawód. Za swoją pracę zawodową był wielokrotnie nagradzany i odznaczany.
      Był wzorem lekarza humanisty, obowiązkowy w pracy zawodowej, o wielkiej wrażliwości na ludzkie cierpienia, wysoko ceniony przez pacjentów za swoją wiedzę i życzliwość. Na każdym stanowisku pracy zdobywał uznanie u pacjentów i praktycznie całe swoje życie im poświęcił. Był także wzorowym i kochającym ojcem i mężem, dla którego rodzina stanowiła wartość najważniejszą. Po śmierci swojej córki i żony w Jego życiu nastąpiło ogromne przewartościowanie - chciał za wszelką cenę połączyć swój los z ukochaną córką i żoną. I ten zamysł zrealizował.
      Zmarł nagle w dniu 28 stycznia 2011 r. Pogrzeb odbył się 8 lutego w Toruniu w kościele parafialnym pod wezwaniem "Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa" na Rubinkowie 2, a prochy spoczęły na cmentarzu w Bydgoszczy. Nabożeństwo żałobne celebrował Jego przyjaciel ks. kanonik Jan Ropel w asyście siedmiu księży. Pozostawił w wielkiej żałobie swoją rodzinę, przyjaciół i rzeszę swoich pacjentów. Jego postać pozostanie wzorem do naśladowania dla przyjaciół i tych którzy Go znali.

dr hab. med. prof. WSHE we Włocławku
Szymon Kubiak


Dr Janusz Wiśniewski
(1960 - 2011))


      Dr Janusz Wiśniewski, syn Tadeusza i Stanisławy z d. Kierzkowskiej. Urodzony 30 kwietnia 1960 r. w Skępem.
      Ukończył Szkołę Podstawową w Ligowie, a następnie Liceum Ogólnokształcące im. Romualda Traugutta w Lipnie. W latach 1979 - 1985 studiował na Akademii Medycznej w Łodzi. Od 1985 do 1992 pracował w Przychodni Rejonowej w Lipnie i na Oddziale Wewnętrznym Zespołu Opieki Zdrowotnej w Lipnie. W 1988 r. uzyskał pierwszy stopień specjalizacji, a w 1991 r. tytuł specjalisty w zakresie chorób wewnętrznych. Od 2 października 1992 r. do 4 listopada 1994 r. był lekarzem wojewódzkim - dyrektorem Wydziału Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego we Włocławku. W 1994 r. powrócił na Oddział Wewnętrzny lipnowskiego szpitala, zajmując od 1997 r. stanowisko ordynatora. W 2002 r. doskonaląc się zawodowo, uzyskał tytuł specjalisty w dziedzinie endokrynologii. Z końcem 2003 r. zrezygnował z pracy w szpitalu i utworzył Zakład Opiekuńczo- Leczniczy w Suradówku. Zakład zlokalizowano w rozbudowanym i wyremontowanym budynku po szkole z jednoczesnym przystosowaniem go do pełnienia funkcji leczniczych. Obiekt ten znalazł się wśród finalistów VIII edycji ogólnopolskiego konkursu otwartego "Modernizacja Roku 2003". Dr Janusz Wiśniewski do śmierci pełnił funkcję dyrektora tej spełniającej rygorystyczne wymagania Unii Europejskiej placówki.
      W latach 1998 - 2002 był przewodniczącym Rady Powiatu w Lipnie. Poza pracą w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym w Suradówku zatrudniony był w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej "Wimed" prowadzonym przez żonę lekarza, Jolantę. Przez wiele lat służył społeczności Lipna swoją wiedzą i doświadczeniem. Jego zaangażowanie w pracy, sumienność, rzetelność w wykonywaniu obowiązków została wyróżniona w II edycji plebiscytu na najlepszego lekarza regionu "Eskulap 2004".
      Od początku istnienia samorządu lekarskiego działał we władzach Kujawsko- Pomorskiej Okręgowej Izby Lekarskiej. Od 1993 r. był wybierany przez swoje środowisko Delegatem na Okręgowy Zjazd Lekarzy i członkiem Okręgowej Rady Lekarskiej. W obecnej kadencji od 2009 r. pełnił funkcję Wiceprezesa Okręgowej Rady Lekarskiej. W 2009 r. Kapituła Tytułu i Odznaczenia PRO GLORIA MEDICI wyróżniła Go zaszczytnym tytułem Ku Chwale Lekarzy.
      Odszedł od nas 24 czerwca 2011 r. w wieku 51 lat po ciężkiej chorobie. Zawsze będzie w naszej pamięci.

Przygotowała Elżbieta Wierzbowska-Umińska
(Na podst. R. Specjalski "Lipno i okolice" materiały do monografii 2006).

Meritum 2011 nr 5 - pismo Kujawsko-Pomorskiej Izby Lekarskiej.
Wydawca: Okręgowa Rada Lekarska w Toruniu.
Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.

Wstecz  
W górę ekranu  
Copyright (c) 2004-2020