Strona główna OIL

   


 
Ordynator lub inny lekarz kierujący oddziałem

      Obecnie problem kierowania oddziałem szpitala należy rozpatrywać w kontekście propozycji ministra zdrowia dotyczącej nowelizacji kilku rozporządzeń m.in.:

  • w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w publicznych zakładach opieki zdrowotnej,
  • w sprawie zasad wynagradzania pracowników publicznych zoz,
  • w sprawie wymagań, jakim powinny odpowiadać osoby ma stanowiskach kierowniczych w zoz określonego rodzaju, polegającej na zastąpieniu wyrazu "ordynator" wyrazami "ordynator lub inny lekarz kierujący oddziałem".
      Wprowadzenie powyższych zmian umożliwi powierzenie kierowania oddziałem innej osobie aniżeli tylko ordynatorowi. Z naszego, lekarskiego punktu widzenia te propozycje mogą być traktowane jako początek zdecydowanie głębszych zmian w organizacji pracy szpitali. Środowisko lekarskie od lat oczekuje na zmiany w systemie zarządzania i kierowania oddziałem szpitalnym dotyczące organizacji i koordynacji pracy lekarzy, właściwego wykorzystania umiejętności, kwalifikacji i czasu pracy lekarza oraz właściwego systemu wynagradzania lekarzy adekwatnego do ponoszonego ryzyka i odpowiedzialności zawodowej.
      Proponowana nowelizacja w sposób rozwiewający wątpliwości wypełnia jedynie delegację art.10 ust 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej w sprawie osób, które mogą kierować oddziałami szpitalnymi. Nie likwiduje obecnie obowiązującego systemu kierowania oddziałami przez ordynatorów, ale stwarza możliwości wyboru przez organ założycielski szpitala innego modelu zarządzania i organizacji pracy oddziałów zgodnego z lokalnymi możliwościami, doświadczeniami i oczekiwaniami lekarzy i pacjentów. Jest zgodna z już obowiązującymi rozwiązaniami w szpitalach psychiatrycznych na podstawie przepisów ustawy o ochronie zdrowia psychicznego i zrównuje szpitale publiczne z niepublicznymi w zakresie kierowania pracą oddziałów. Jednocześnie gwarantuje, iż nadal kierującym oddziałem szpitala będzie wyłącznie lekarz. Przed dyrektorami szpitali stawia zadania szczegółowego określenia w statucie i regulaminie szpitala funkcji kierującego oddziałem oraz relacji między kierującym oddziałem i innymi lekarzami gwarantujących pacjentom wybór lekarza, a lekarzom prowadzenie leczenia. Zasadnicze jest określenie zakresu samodzielności lekarzy specjalistów w prowadzeniu leczenia i odpowiedzialności kierującego oddziałem za działalność medyczną oddziału.
      Następnym zadaniem ustawodawcy powinno być stworzenie katalogu osób kierujących oddziałem z opisem oczekiwanych wymagań i zakresem kompetencji określającym system kierowania oddziałem , przykładowo:
  • ordynator - prowadzący leczenie pacjentów z pomocą asystentów odpowiedzialny w całości za wyniki leczenia w oddziale,
  • koordynator - koordynujący pracę lekarzy specjalistów samodzielnie prowadzących leczenie pacjentów ,
  • konsultant - samodzielnie prowadzący leczenie i konsultujący leczenie wybranych pacjentów ,
  • kierownik - kierujący oddziałem z zakresem czynności administracyjnych, gospodarczych i finansowych.
      Z racji braku odpowiedniego przygotowania zawodowego w zakresie spraw finansowych, administracyjnych i gospodarczych odpowiedzialność lekarza kierującego oddziałem powinna być ograniczona do spraw leczenia i koordynacji pracy lekarzy. Dotychczasowy zakres obowiązków ordynatorów dotyczący całokształtu działalności oddziału przekracza możliwości wypełnienia ich przez jedną osobę na oczekiwanym poziomie, tym bardziej, iż ryzyko i odpowiedzialność za zdrowie i życie każdego indywidualnego chorego jest nieporównywalnie większe od odpowiedzialności za mienie czy finanse oddziału.
      W konsekwencji powierzenia kierowania oddziałami innym osobom aniżeli ordynatorzy, należy wszystkim lekarzom kierującym oddziałem zapewnić jednakowe warunki obejmowania tejże funkcji - tak jak ordynatorem można zostać w wyniku przeprowadzonego konkursu podobnie wyłącznie w wyniku postępowania konkursowego powinno się obejmować inne funkcje kierującego oddziałem, inaczej mówiąc należy zagwarantować konkursowy sposób wyboru lekarza kierującego oddziałem i kadencyjność kierowania oddziałem niezależnie od stanowiska kierującego.
      W tym celu w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej z dnia 30 sierpnia 1991 w art. 44a ust 1 pkt 3 wyraz "ordynatora" należy zastąpić wyrazami "ordynatora lub innego lekarza kierującego oddziałem" oraz w rozporządzeniu ministra zdrowia i opieki społecznej z dnia 19 sierpnia 1998 r w sprawie szczegółowych zasad przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w publicznych zoz-ach, składu komisji konkursowej oraz ramowego regulaminu przeprowadzania konkursu, analogicznie wyrazy "stanowisko ordynatora" zastąpić wyrazami "stanowisko ordynatora lub innego lekarza kierującego oddziałem".
      Przy okazji nowelizacji tegoż rozporządzenia należałoby zmienić tryb przeprowadzania konkursu na stanowisko ordynatora lub innego lekarza kierującego oddziałem. Wydaje się, iż dotychczasowa formuła konkursowa została wyczerpana i nie spełnia oczekiwanej roli. Prowadzenie konkursów należy pozostawić w kompetencjach izb lekarskich. Samorząd lekarski wraz z właściwym konsultantem wojewódzkim i towarzystwem lekarskim powinni dokonywać oceny czy kandydaci ubiegający się o stanowisko kierującego oddziałem spełniają wymagania określone do objęcia stanowiska kierującego oddziałem w zakresie specjalistycznej wiedzy medycznej i doświadczenia zawodowego, natomiast lekarzom zatrudnionym w oddziale należy zagwarantować znaczący głos w zakresie wyboru kierującego oddziałem. Kadencja kierujących oddziałem mogłaby być określona w statutach poszczególnych szpitali.
      Kolejną sprawą, poza osobą kierującą oddziałem, istotną dla zapewnienia prawidłowej pracy oddziału jest zmiana zasad wynagradzania lekarzy. Oczywiste i bezdyskusyjne jest zagwarantowanie wynagrodzenia odpowiadającego wykształceniu, wyszkoleniu, ponoszonemu ryzyku i odpowiedzialności zawodowej.
      Uchwała nr 14 VIII Krajowego Zjazdu Lekarzy z dnia 7 stycznia 2006 r określiła wysokość minimalnej płacy dla lekarzy i lekarzy dentystów wynoszącej odpowiednio:
  • dla lekarza bez specjalizacji - dwukrotność średniego krajowego wynagrodzenia tj.na marzec br - 33 zł brutto za godzinę,
  • dla lekarzy ze specjalizacją - trzykrotność średniego krajowego wynagrodzenia tj.na marzec br - 50 zł brutto za godzinę,

(średnie krajowe wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw ogłoszone przez GUS w lutym 2007 wynosiło 2687 zł brutto).
      W celu zachowania logicznej hierarchii zarobków uważa się, iż lekarz specjalista powinien zarabiać kilkakrotnie więcej od personelu średniego. Prawidłowa hierarchia wynagrodzeń w oddziale zapewni właściwe wykorzystanie umiejętności i wiedzy poszczególnych pracowników. Czas pracy specjalisty winien być kosztowny i nie mogą go obciążać prace, które wykonać może inny personel medyczny, gospodarczy czy administracyjny. Z tym wiąże się przestrzeganie zgodnego z normami kodeksu pracy czasu pracy lekarzy. Lekarz nie może być zmęczony czy niewyspany z powodu pracy ponad normę - zagraża nie tylko sobie ale przede wszystkim pacjentom. Lekarze nie powinni się godzić na wydłużanie czasu pracy ponad dopuszczalne kodeksem pracy normy dopóki nie uzyskają wzrostu wynagrodzenia do wysokości uchwalonej przez krajowy zjazd lekarzy.

January Lewandowski

Eskulap Świętokrzyski 2007 nr 5 - pismo Świętokrzyskiej Izby Lekarskiej.
Wydawca: Okręgowa Rada Lekarska w Kielcach.
Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.

Wstecz  
W górę ekranu  
Copyright (c) 2004-2020