Strona główna OIL

   


 
Zawód lekarza
W prawie Unii Europejskiej

w prawie Unii Europejskiej
      Zawody medyczne: lekarz, dentysta, weterynarz, pielęgniarka, położna, farmaceuta prawo unijne objęło dyrektywami sektorowymi. Dyrektywą, służącą realizacji zasady swobody wykonywania zawodu lekarza jest Dyrektywa 93/16 z 4 kwietnia 1993 r. w sprawie ułatwiania swobodnego przepływu lekarzy oraz uznawania dyplomów, świadectw i innych poświadczeń kwalifikacji zawodowych. Dyrektywa reguluje zasady uznania kwalifikacji, w tym także specjalistycznych oraz tytułów zawodowych, głównie lekarzy ogólnych i specjalistów. Dyrektywa określa minimalny zakres kształcenia ogólnego i specjalistycznego w zakresie medycyny, okres jego trwania i sposób nadzoru nad nim. W przypadku specjalizacji postanowienia mogą być stosowane tylko w wypadku, gdy dana specjalizacja jest wspólna dla wszystkich lub co najmniej dwóch państw członkowskich. Automatycznemu uznaniu podlegają dyplomy, potwierdzające kwalifikacje w zakresie specjalizacji, które są wspólne dla wszystkich państw członkowskich. Wg art. 5 są to specjalizacje: anestezjologia, chirurgia, neurologia, ginekologia, interna, okulistyka, laryngologia, otolaryngologia, pediatria, pneumonologia, urologia, ortopedia, anatomia i patologia, psychiatria.
      W przypadku specjalizacji nie wymienionych w żadnej z grup wspólnych, tj. dla wszystkich państw lub co najmniej dwóch państw, nie można mówić ani o automatycznym uznaniu tytułu, ani o obowiązkowym uznaniu. Państwo przyjmujące indywidualnie rozważa uznanie takiego dyplomu, na podstawie prawa wewnętrznego i może nałożyć na kandydata wymogi, stawiane własnym obywatelom.

Eskulap Świętokrzyski 2004/6 - pismo Świętokrzyskiej Izby Lekarskiej.
Wydawca: Okręgowa Rada Lekarska w Kielcach. Dla członków izb lekarskich bezpłatnie.

Wstecz  
W górę ekranu  
Copyright (c) 2004-2020